WYCIECZKA Nr 1214 - Granatowa trasa rowerowa LGD "Mroga" /pętla zachodnia
TRASA WYCIECZKI i DANE STATYSTYCZNE :
Dojazd na trasę : Łódź - Nowosolna - Lipiny
Granatowa trasa rowerowa LGD "Mroga" /pętla zachodnia :
Ksawerów - Lipiny - Moskwa - Jaroszki - Buczek - Janinów - Las Janinowski - Grzmiąca - Tadzin - Marianów Kołacki - Brzeziny - Małczew - Adamów - Las Wiączyński - Ksawerów (łącznie 35 km)
Powrót : Lipiny - Teolin - Natolin - Janów - Grabina - Bukowiec - Kalonka - Wódka - Łódź
(01.04.2026. - 68 km, 17,4 km/h, 3:54 h)
Przejeżdżając w tym roku przez miasto Brzeziny, w Parku Miejskim zauważyłem nową tablicę z mapą tras rowerowych. Okazało się, że trasy opracowało Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Społeczności Lokalnej „Mroga”.
Jest to Lokalna Grupa Działania (LGD), która obejmuje swoim zasięgiem gminy z powiatu brzezińskiego i łódzkiego wschodniego. Stowarzyszenie prowadzi programy i pilotaże (np. „Moc Małych Społeczności – Łódzkie”, „Młodzi w Akcji”, „Aktywni Seniorzy”) oraz wspiera lokalną turystykę i także tworzy trasy rowerowe.
Po zapoznaniu się z opisem tras na stronie internetowej stowarzyszenia (zobacz TUTAJ), podjąłem jedynie słuszną decyzję : w tym roku postaram się przejechać wszystkie osiem tras wytyczonych przez LGD "Mroga". No bo jeśli ja tego nie zrobię, to kto ?
No i wziąłem się do roboty ! W dniu 18.03.2026 r. zaliczyłem pierwszy szlak - Żółtą trasę rowerową LGD "Mroga"/pętla północny wschód (zobacz WYCIECZKA Nr 1212).
Potem w dniu 28.03.2026 r. przejechałem Błękitną trasę rowerową LGD "Mroga" /pętlę wschodnią (zobacz WYCIECZKA Nr 1213).
Natomiast dziś zdecydowałem się wybrać na Granatową pętlę zachodnia LGD „Mroga” (zobacz opis trasy na stronie stowarzyszenia). Oto relacja z tej wiosennej przygody.
Prima Aprilis na Granatowej, czyli jak dojechałem do Moskwy i wróciłem bez wizy !
Środa 1 kwietnia 2026 roku. Pogoda rewelacja : słońce, +14°C, wiatr grzeczny jak na kwiecień. Humor u mnie primaaprilisowy.
Dzień zaczął się niewinnie. Wsiadłem na rower w Łodzi i pomyślałem : dziś tylko spokojna pętelka, 35 kilometrów, zero wyczynów. Jak to się skończyło ? Jak zwykle. Do domu wróciłem z licznikiem pokazującym znacznie więcej, z piaskiem w butach, opaloną buzią i historią, w której zdążyłem odwiedzić Moskwę, przejść przez las pełen parowów i uciec przed własnym pomysłem, żeby „dokręcić jeszcze tylko kawałek”.
Dojazd : Łódź - Nowosolna - Lipiny, czyli rozgrzewka z podstępem.
Z Łodzi wyjechałem jeszcze w miejskim rytmie : światła, tramwaje, piesi, którzy patrzą na rowerzystę jak na intruza. W Nowosolnej miasto zaczęło się już rozmywać, a w Lipinach definitywnie się skończyło.
Powietrze pachniało wiosną, a nie spalinami. To był ten moment, w którym nogi mówią : „No wreszcie”, a głowa odpowiada : „Spokojnie, to dopiero początek”. I tu mała uwaga dla tych, którzy myślą, że dojazd to strata czasu. Nie. Dojazd to casting. Jeśli po Nowosolnej nadal chce Ci się jechać, to znaczy, że dzień będzie dobry.
Granatowa pętla zachodnia LGD „Mroga” : 35 km czystej przyjemności, ale czy na pewno ?
Oficjalnie to Pętla zachodnia - Brzeziny - granatowa trasa - 35 km, część sieci ponad 400 km tras rowerowych LGD Stowarzyszenia Mroga. Ja zrobiłem ją w swojej wersji, startując od strony Ksawerowa, ale duch trasy był ten sam : ucieczka od ruchliwych dróg, pola, łąki, lasy i spokój, który w Łodzi trzeba zamawiać z wyprzedzeniem.
Przejazd po granatowej pętli rozpocząłem i zakończyłem w Ksawerowie. To oczywiste, bo do tej wioski miałem najbliższy dojazd z domu. Najpierw Moskwa. Tak, dobrze czytacie. 1 kwietnia dojechałem do Moskwy i nikt mnie nie zatrzymał na granicy. Co więcej, na trasie LGD Mroga wieś Moskwa jest opisana jako ciekawostka, a autorzy żartują, że na innej trasie spotkamy Syberię. Ja Syberii tym razem odpuściłem. Moskwa w zupełności wystarczyła na prima aprilis. Gdybym powiedział w domu, że byłem w Moskwie, nikt by mi nie uwierzył. A ja mam ślad GPS. I to się właśnie nazywa rowerowe alibi !
Dalej Jaroszki, Buczek, Janinów, czyli centralna Polska w wersji pocztówkowej.
Tam jest pięknie : małe wsie, pola, które dopiero budzą się do życia, bociany gdzieś w oddali udające, że ich nie ma, a tak naprawdę już są. W Buczku i Janinowie czas płynie wolniej. Tam rower nie jest pojazdem, tylko pretekstem, żeby się zatrzymać i popatrzeć.
Las Janinowski i Rezerwat Parowy Janinowskie : tu się robi poważna i trudna jazda.
Przed Lasem Janinowskim trzeba się skupić, bo to już nie jest „ładna dróżka przez lasek”. To prawdziwy las z charakterem. Na trasie opisany jest jako miejsce ze wspaniałym Rezerwatem Parowy Janinowskie, do którego warto zjechać z głównej trasy, żeby go zobaczyć.
No i zjechałem. I dobrze zrobiłem. Parowy wyglądają tak, jakby ktoś wziął zwykły las i dodał mu dramaturgii : głębokie wąwozy, skarpy, cisza, która aż dzwoni w uszach. Rower prowadziłem chwilami bardziej niż jechałem, ale to był ten rodzaj zmęczenia, który człowiek lubi. Taki, po którym się mówi : „Jeszcze raz”, zamiast: „Nigdy więcej”.
Grzmiąca, Tadzin i Marianów Kołacki.
W kilku miejscach błękitna trasa LGD "Mroga" przebiega po śladzie szlaków turystycznych "Muzeum w przestrzeni - wielokulturowe korzenie regionu łódzkiego". Z tablic edukacyjnych w/w projektu, można się dowiedzieć wielu ciekawych rzeczy na temat poszczególnych miejsc i miejscowości. Zobacz np. WYCIECZKA Nr 822.
Grzmiąca nie grzmiała. Na szczęście, bo przy +14°C i słońcu burza byłaby żartem w bardzo złym guście. Tadzin minąłem z uśmiechem, bo Tadzin brzmi jak miejsce, w którym każdy powinien mieć dobrego wujka Tadzia. Na trasie mamy przecięcie z ruchliwą drogą woj. nr 708. Tu LGD Mroga słusznie ostrzega : uważaj. Ja uważałem. Kierowcy też uważali. Wszyscy byliśmy tego dnia bardzo uważni i bardzo grzeczni. Prima aprilis, a jednak kultura na drodze jest ! A Marianów Kołacki ? Wyobrażam sobie wieś, w której kołacze rosną na drzewach. No i się nie zawiodłem - coś tak wisiało !
Na szlaku do Brzezin była ostra jazda leśnymi duktami. Są to niezwykle malownicze tereny Zespołu Przyrodniczo-Krajobrazowego "Górna Mrożyca".
Brzeziny : stolica pętli i miejsce, gdzie historia zagląda przez ramię.
W Brzezinach pętla pokazuje swoje miejskie oblicze. To tu, wg opisu trasy, można ja zacząć w Parku Miejskim przy Muzeum Regionalnym, które warto oczywiście odwiedzić.
Muzeum jest zresztą wymienione jako jedna z najważniejszych atrakcji na trasie, obok cmentarza wojennego z I wojny światowej, Rezerwatu Wiączyń, Lasu Janinowskiego i doliny rzeki Mrożyca. Ja w Brzezinach zrobiłem to, co robi każdy rozsądny rowerzysta : na chwilę zwolniłem, popatrzyłem na miasto, które wielokrotnie już odwiedzałem, i pojechałem dalej. Bo Muzeum poczeka, a słońce w kwietniu przecież nie czeka na nikogo.
Małczew, Adamów, Las Wiączyński : finał z bukami w roli głównej.
Ostatnia część pętli to wisienka na torcie. Przez Małczew i Adamów dojechałem do Lasu Wiączyńskiego, a tam czekał Rezerwat Wiączyń, w którym króluje starodrzew bukowy.
Buki w kwietniu są jeszcze trochę nieśmiałe, ale las już szumi jak trzeba. To idealne miejsce na zakończenie pętli : nogi zmęczone, głowa wyczyszczona, a rower udaje, że to wszystko było dla niego pestką. Nie było. Ale nie powiem mu, że wiem. Ale zanim tam dotarłem, musiałem zmierzyć się z polnymi wybojami za Adamowem.
Dalej z ogromnie trudnym fragmentem granatowej pętli w Lesie Wiączyńskim. Myślałem, że to primaaprilisowy żart, bo trasę wyznaczono po mało uczęszczanych duktach, na których czekało na mnie mnóstwo terenowych przeszkód.
Ta część szlaku jest bardzo trudna, ale pokonałem ją powtarzając sobie w myślach : "Nie narzekaj na trudną drogę - ciesz się, że podróżujesz" ! Ujechałem się jak "Siwy koń", ale dałem radę ! Zamknięcie pętli w Ksawerowie smakowało mi w tym dniu jak ostatni łyk dobrej kawy. Niby koniec, a człowiek już myśli o następnej trasie !
Powrót do domu.
Teoretycznie powrót miał być spokojny. Praktycznie był jak zawsze : „jeszcze tylko do Teolina”, „jeszcze tylko do Natolina”, „jeszcze tylko do Janowa”.
W Grabinie i Bukowcu zaczęła się ta piękna faza, w której rowerzysta rozmawia sam ze sobą i udaje, że to monolog wewnętrzny, a nie oznaka zmęczenia. W Kalonce pomyślałem, że Kalonka brzmi jak miejscowość, w której wszystko jest na swoim miejscu. W Wódce pomyślałem... nic nie pomyślałem. Nazwa mówi sama za siebie, a ja byłem trzeźwy, zmęczony i szczęśliwy, więc zostawię ten żart Wam.
Do Łodzi wjechałem z tą charakterystyczną mieszanką : nogi jak z waty, twarz opalona, uśmiech od ucha do ucha i pewność, że 1 kwietnia to najlepszy dzień na to, żeby zrobić sobie primaaprilisowy żart i naprawdę pojechać do Moskwy.
Podsumowanie dla tych, co liczą, a nie tylko czytają :
- Data : 1 kwietnia 2026 r., prima aprilis
- Pogoda : pogodnie, słonecznie, +14°C
- Pętla główna : Granatowa trasa rowerowa LGD „Mroga”, pętla zachodnia, 35 km.
- Nawierzchnia : mieszana, jak ostrzega LGD Mroga : polna, gruntowa, leśna i asfaltowa.
- Największe atrakcje : Muzeum Regionalne w Brzezinach, Rezerwat Wiączyń, Rezerwat Parowy Janinowskie, dolina rzeki Mrożyca.
- Najlepszy żart dnia : „Byłem w Moskwie”. Prawda. I nikt nie uwierzył.
- Korzyść dla organizmu - dotleniłem się !
- Podreperowanie statystyki w aplikacji Squadrats" : zdobyłem 26 nowych squadratinos, czyli przejechałem przez 26 małych kwadracików o wymiarach 200x200 m w miejscach, gdzie jeszcze nigdy nie byłem
Jeśli ktoś Wam powie, że 1 kwietnia nie da się przejechać 35 km granatowej pętli, dojechać do Moskwy i wrócić na czas na kolację, to pokażcie mu tę relację. Albo jeszcze lepiej : zabierzcie go następnym razem ze sobą. Niech sam sprawdzi, czy Moskwa naprawdę jest tak blisko Łodzi !
Ponieważ mam objechane rowerem praktycznie całe woj. łódzkie i widziałem już niemal wszystkie jego największe atrakcje, zabytki i inne ciekawe miejsca, to podczas tej eskapady skupiłem się głównie na szybkim dojeździe na początek szlaku, przejechaniu jego trasy i sprawnym powrocie do domu.
Opisy innych miejsc odwiedzonych w czasie tej trasy, można znaleźć w linkach umieszczonych w odsyłaczu "WYCIECZKA Nr" lub też zakładce "Etykiety", która znajduje się w w dolnym, lewym rogu mojego bloga.
Zapraszam do obejrzenia najciekawszych kadrów oraz wszystkich zdjęć i filmów z tej wakacyjnej przygody, które znajdują się w linkach j/w.
